سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

367

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

تضعيف مرحوم شارح نسبت به استدلال شيخ ( ره ) شارح ( ره ) مىفرماين : استدلالى كه مرحوم شخ فرموده‌اند ضعيف است و نمىتوان به آن استناد جست زيرا اگر چه ظهار در شرع ما وارد بوده و از امور شرعيّه محسوب مىشود ولى در عين حال از اشياء و اسبابى است كه تحقّق و وقوعش موقوف به اعتقاد به آن نبوده بلكه فاعل و مباشر هركس كه باشد مىتواند آن را ايجاد كند و كوچكترين دخالتى براى اعتقاد و پاىبند بودن به آن وجود ندارد و به عبارت ديگر : ايجاد ظهار از قبيل ايجاد علل و اسباب است كه موجد هركس باشد ايجاد به واسطه‌اش صورت مىگيرد چنانچه ايجاد آتش موجب گرما و حصول حريق مىگردد بدون اينكه افروزنده آن شخص خاصّى اعتبار شده باشد . و امّا اينكه ايشان فرمودند از لوازم ظهار دادن كفّاره است كه مظاهر در وقت حنث بايد آن را بپردازد و كفّاره بملاحظه عباديّتش از كافر متمشّى نمىشود بايد در جواب بگوئيم : راه براى صحّت كفاره باز است و آن اينست كه كافر مىتواند پيش از دادن كفاره اسلام اختيار كند تا بدين وسيله بر دادن آن قادر باشد و اين مقدار از قدرت و توان در وى مسلّما وجود دارد چنانچه نسبت به تمام عبادات اين قدرت را دارد و الّا وى را مكلّف به عبادات نمىنمودند چنانچه عقيده حقّه علماء اماميّه اينست كه كفّار همانطورى كه به اصول